چطور نوشته‌مان را کوتاه کنیم بی‌آنکه چیزی از دست برود؟

Private Writing Assistant

دستور زبان را بررسی کنید و متن را با هوش مصنوعی‌ای که روی دستگاه خودتان اجرا می‌شود بازنویسی کنید. رایگان.

افزودن به Chromeافزودن به Safari

به‌طور خلاصه

واژه‌هایی را حذف کنید که معنایی حمل نمی‌کنند، نه آن‌هایی که می‌کنند. بیشتر پیش‌نویس‌ها با حذف مقدمه‌های توخالی، واژه‌هایی که یک چیز را دو بار می‌گویند، قیدهای احتیاط روی هم و اسم‌هایی که فعل را پنهان می‌کنند، به‌طور محسوسی کوتاه‌تر می‌شوند. بعد یک بار دیگر بخوانید تا مطمئن شوید هر واقعیت و هر درخواستی سر جایش مانده است.

هدف کوتاهی نیست؛ روشنی است

خواننده از طولانی بودن بدش نمی‌آید؛ از منتظر ماندن بدش می‌آید. هر واژه‌ای که معنایی ندارد او را وادار می‌کند جمله را کمی بیشتر در ذهن نگه دارد تا به اصل حرف برسد. حذف این واژه‌ها متن را سریع‌خوان‌تر می‌کند، بی‌آنکه چیزی از کامل بودنش کم کند.

پس پرسش این نیست که چند واژه حذف کنیم. این است که خواننده نبودِ کدام واژه‌ها را حس می‌کند. اگر جواب «هیچ‌کدام» است، بروند.

پنج حذف که به‌ندرت چیزی را از بین می‌برند

  1. مقدمه‌های توخالی. «احتراماً به استحضار می‌رساند که»، «لازم به ذکر است که»، «همان‌طور که مستحضرید». از آنچه بعدشان می‌آید شروع کنید.
  2. واژه‌هایی که یک چیز را دو بار می‌گویند. «بررسی و مطالعه»، «نتیجهٔ نهایی»، «همه و تمامی». جفت کردن مترادف‌ها در نثر فارسی پیشینهٔ ادبی دارد، اما در پیام کاری یک واژه کافی است. جفت‌های ثابتی که یک حوزه عمداً به کار می‌برد، مثل «باطل و بلااثر» در قرارداد، حسابشان جداست.
  3. قیدهای احتیاط روی هم. «احتمالاً شاید تا حدودی دیر شود» سه بار احتیاط می‌کند. آن که درست است را نگه دارید، یا واقعیت را بگویید: «دو روز دیر می‌شود».
  4. عبارت‌های سنگینی که فعل ساده را پنهان می‌کنند. «تصمیم‌گیری به عمل آمد» یعنی «تصمیم گرفتیم»؛ «انجام تحلیل بر روی» یعنی «تحلیل کردن»؛ «ارائهٔ کمک» یعنی «کمک کردن». فعل مرکبی مثل «کمک کردن» خودش راه عادی گفتن در فارسی است؛ فقط نسخه‌های سنگین‌ترش را بزنید.
  5. جمله‌هایی که جملهٔ بعد را اعلام می‌کنند. «چند نکته دربارهٔ بودجه هست که مایلم عرض کنم.» خودِ نکته‌ها را بگویید.

هر زبانی نسخهٔ خودش را از این‌ها دارد. مقدمهٔ توخالی در یک نامهٔ اداری فارسی با نمونهٔ انگلیسی‌اش فرق دارد، اما هر دو را معمولاً می‌شود برداشت.

یک مثال

پیش از

احتراماً به استحضار می‌رساند پس از بررسی دقیق و مطالعهٔ همه‌جانبهٔ تمامی گزینه‌های موجود، تصمیم‌گیری در خصوص ادامهٔ کار با پیشنهاد دوم به عمل آمد که به نظر این‌جانبان در شرایط فعلی بهترین گزینهٔ ممکن محسوب می‌گردد.

پس از

پس از بررسی همهٔ گزینه‌ها، پیشنهاد دوم را انتخاب کردیم: به نظرمان بهترین است.

نسخهٔ دوم همهٔ واقعیت‌ها را نگه می‌دارد: بررسی‌ای انجام شد، همهٔ گزینه‌ها را در بر گرفت، پیشنهاد دوم برنده شد، و این نظر ماست. مقدمه، واژه‌های تکراری («بررسی دقیق» و «مطالعهٔ همه‌جانبه») و حشو («در شرایط فعلی») را کنار می‌گذارد. و حدود یک‌سوم طول اصلی است.

آنچه نباید حذف کرد

بعضی واژه‌ها شبیه حشوند اما بار دارند. نگهشان دارید:

در دور دوم کوتاه کنید

وسط نوشتن حذف نکنید. نوشتن و پیراستن دو نوع توجه متفاوت می‌خواهند، و انجام هر دو با هم هر دو را کند می‌کند. نسخهٔ کامل را بنویسید، اگر می‌توانید کمی فاصله بگیرید، بعد پیرایش کنید. بلند خواندن پیش‌نویس کمک می‌کند: روی واژه‌هایی که لازم نیستند سکندری می‌خورید.

برای جمله‌ای که تن به کوتاه شدن نمی‌دهد، آن را در Private Writing Assistant انتخاب کنید، «بازنویسی» را بزنید و «کوتاه‌تر» را برگزینید. نسخه‌ای فشرده‌تر با تغییرات برجسته‌شده می‌گیرید، به همان زبانی که نوشته‌اید. آن را با نسخهٔ خودتان مقایسه کنید و هر کدام را که هنوز همهٔ منظورتان را می‌رساند نگه دارید. این کار با Chrome Built-in AI روی رایانهٔ شما انجام می‌شود، پس پیش‌نویس جایی فرستاده نمی‌شود. چگونه کار می‌کند توضیح می‌دهد چه بر سر متنتان می‌آید.

جمله‌ای را کوتاه‌تر، ساده‌تر یا حرفه‌ای‌تر بازنویسی کنید، در ۱۰۱ زبان: Private Writing Assistant را به Chrome اضافه کنید. رایگان است و حساب کاربری نمی‌خواهد.

افزودن به Chromeافزودن به Safari