آیا ابزارهای نوشتن با هوش مصنوعی با متن شما آموزش می‌بینند؟

بستگی به ابزار، طرح اشتراک و تنظیمات شما دارد. بعضی سرویس‌ها به‌طور پیش‌فرض از متن شما برای بهبود مدل‌هایشان استفاده می‌کنند، بعضی فقط با اجازهٔ شما، و بعضی هرگز. سیاست حریم خصوصی و تنظیمات داده‌های ابزار می‌گویند کدام. ابزاری که روی دستگاه خودتان کار می‌کند نمی‌تواند با متنی آموزش ببیند که هرگز به دستش نمی‌رسد.

چرا جواب فقط بله یا نه نیست

«آموزش» چند کار متفاوت را در بر می‌گیرد. ممکن است شرکتی از متن شما برای آموزش نسخهٔ بعدی مدلش استفاده کند، برای تنظیم یک مدل کوچک‌تر برای یک قابلیت، برای اینکه کارکنانش نمونه‌هایی را برای کنترل کیفیت بخوانند، یا فقط برای اجرای درخواست شما و سپس حذف آن. سیاست‌ها اغلب این‌ها را جدا از هم بررسی می‌کنند.

جواب با نوع حساب شما هم عوض می‌شود. بسیاری از سرویس‌ها با حساب‌های شخصی رایگان متفاوت از طرح‌های تجاری پولی رفتار می‌کنند، و بعضی اجازه می‌دهند در تنظیمات مخالفت کنید. یک ابزار ممکن است با متن یک نفر آموزش ببیند و با متن دیگری نه.

در سیاست حریم خصوصی کجا را نگاه کنید

در سیاست این عبارت‌ها را جست‌وجو کنید و بندهای اطرافشان را بخوانید:

اگر سیاست فقط از «داده‌ها» حرف می‌زند و نمی‌گوید آیا نوشته‌های شما را هم شامل می‌شود، فرض کنید ممکن است شامل شود. سیاستی که متن شما را مستثنا می‌کند معمولاً این را صریح می‌گوید.

در تنظیمات کجا را نگاه کنید

سیاست‌ها می‌گویند شرکت چه کاری مجاز است بکند؛ تنظیمات نشان می‌دهند چه چیزی برای شما صدق می‌کند. در تنظیمات حساب یا حریم خصوصی دنبال کلیدی دربارهٔ بهبود مدل، آموزش یا اشتراک داده‌ها بگردید. آن را در همهٔ حساب‌هایتان بررسی کنید، از جمله حساب روی لپ‌تاپ کاری، چون پیش‌فرض‌ها ممکن است فرق کنند.

تاریخ بررسی را یادداشت کنید. سیاست‌ها و پیش‌فرض‌ها تغییر می‌کنند، و سرویسی که پارسال با متن شما آموزش نمی‌دید ممکن است امسال از شما بخواهد خودتان انصراف دهید.

آنچه انصراف پوشش نمی‌دهد

خاموش کردن آموزش به این معنا نیست که متنتان پیش خودتان می‌ماند. ابزار ابری باز هم باید متن شما را دریافت کند تا روی آن کار کند؛ پس متن از اینترنت عبور می‌کند، مدتی روی سرورهای شرکت می‌ماند، و تابع امنیت، کارکنان و قوانین کشورهایی است که شرکت در آن‌ها فعالیت می‌کند.

برای بیشتر پیام‌ها این معامله پذیرفتنی است. اما برای قرارداد یک مشتری، اطلاعات یک بیمار یا برنامه‌ای که هنوز اعلام نشده، ارزش دارد بپرسید آیا اصلاً لازم است متن از رایانه‌تان خارج شود. نوشتهٔ ما آیا چسباندن متن محرمانه در ابزار هوش مصنوعی امن است؟ این تصمیم را قدم به قدم بررسی می‌کند.

پرسشی که تکلیف را روشن می‌کند

به جای اینکه بپرسید آیا ابزار با متن شما آموزش می‌بیند، بپرسید آیا اصلاً متن شما را دریافت می‌کند. ابزاری که متن را روی دستگاه خودتان پردازش می‌کند چیزی برای آموزش، نگهداری یا بازبینی ندارد، چون هرگز نسخه‌ای از آن به دستش نمی‌رسد. این ویژگیِ نحوهٔ ساخته شدن آن است، نه قولی که باید به آن اعتماد کنید یا تنظیمی که باید پیدایش کنید.

برای سنجیدن این ادعا سه چیز را بررسی کنید: ابزار بدون اینترنت هم کار می‌کند، به دانلود مدل نیاز دارد یا از مدلی که مرورگرتان فراهم می‌کند استفاده می‌کند، و سیاستش می‌گوید متن شما کجا پردازش می‌شود. نوشتهٔ ما «هوش مصنوعی روی دستگاه» واقعاً یعنی چه؟ این تفاوت را با جزئیات بیشتری توضیح می‌دهد.

Private Writing Assistant چه می‌کند

Private Writing Assistant متن را با Chrome Built-in AI روی رایانهٔ شما بررسی و بازنویسی می‌کند. آنچه در وب‌سایت‌ها می‌نویسید هرگز برای ما یا هیچ سرویس هوش مصنوعی‌ای فرستاده نمی‌شود، پس نمی‌توان از آن برای آموزش هیچ مدلی استفاده کرد. فقط دو چیز ممکن است از دستگاهتان خارج شود و هیچ‌کدام متن شما را ندارد: آمار استفاده، که می‌توانید در تنظیمات خاموشش کنید، و بازخوردی که خودتان تصمیم به ارسالش می‌گیرید. سیاست حریم خصوصی همهٔ جزئیات را فهرست کرده است.

املا و دستور زبان را بررسی و متن را بازنویسی کنید، بی‌آنکه چیزی جایی فرستاده شود: Private Writing Assistant را به Chrome اضافه کنید. رایگان است و حساب کاربری نمی‌خواهد.

افزودن به Chrome