آیا چسباندن متن محرمانه در ابزار هوش مصنوعی امن است؟

به سه چیز درباره ابزار بستگی دارد، اینکه متنتان را کجا پردازش می‌کند، آیا نگهش می‌دارد و آیا برای آموزش از آن استفاده می‌کند، و به قواعد سازمانتان. اگر نمی‌توانید از همه آن‌ها مطمئن شوید، متن را اشتراک‌گذاشته‌شده فرض کنید. ابزاری که روی دستگاهتان اجرا می‌شود سه پرسش اول را از میان برمی‌دارد.

چه چیزی محرمانه حساب می‌شود

بیشتر از آنچه فکر می‌کنید. نام و مشخصات مشتری‌ها، هر چیزی درباره سلامت، حقوق یا عملکرد یک همکار، برنامه‌های اعلام‌نشده، شرایط قرارداد، قیمت‌هایی که بر سرشان مذاکره کرده‌اید، ارقام داخلی، و البته گذرواژه‌ها و کدهای دسترسی. متنی که درباره دیگران است حساس‌ترین نوع است: در بسیاری از کشورها داده‌های شخصی تکلیف قانونی به همراه دارند، هر قدر هم جمله بی‌خطر به نظر برسد.

چهار پرسش پیش از چسباندن

  1. متن کجا پردازش می‌شود؟ روی دستگاه شما، یا روی سرورهای ارائه‌دهنده، و در کدام کشور؟
  2. ذخیره می‌شود؟ تا کی، و آیا کسی در شرکت ارائه‌دهنده می‌تواند بخواندش؟
  3. برای آموزش یا بهبود محصول به کار می‌رود؟ آیا به‌طور پیش‌فرض روشن است، و شامل طرح شما هم می‌شود؟
  4. چه کس دیگری با آن سروکار دارد؟ بسیاری از ابزارهای هوش مصنوعی متن را به مدل شرکت دیگری می‌دهند. سیاست آن شرکت هم مهم است.

پاسخ‌ها در سیاست حریم خصوصی و تنظیمات ابزار است. اگر مبهم‌اند، یا در پنج سند پراکنده‌اند، این هم خودش یک پاسخ است.

قواعد سازمانتان مقدم است

بسیاری از سازمان‌ها فهرستی از ابزارهای مجاز دارند و بعضی وارد کردن متن کاری را در هر سرویس بیرونی ممنوع می‌کنند. ابزاری با سیاست حریم خصوصی خوب هم ممکن است ممنوع باشد، و زیر پا گذاشتن قاعده مشکل است حتی اگر چیزی نشت نکند. اگر مطمئن نیستید، پیش از چسباندن بپرسید، نه بعدش.

کمتر بچسبانید

از هر ابزاری که استفاده کنید، امن‌ترین متن متنی است که هرگز نچسبانده‌اید. پیش از اینکه برای جمله‌ای کمک بخواهید، آنچه را ابزار لازم نیست ببیند حذف کنید.

پیش از

این را مهربان‌تر کن: «مرخصی استعلاجی ساسان رحیمی از ۳ اسفند قرارداد شرکت آریا را عقب انداخته است.»

پس از

این را مهربان‌تر کن: «غیبت یکی از اعضای تیم قرارداد را عقب انداخته است.»

ابزار همان‌قدر خوب می‌تواند لحن را بهتر کند و نام‌ها را خودتان دوباره اضافه می‌کنید. با اعداد، نشانی‌ها و هر چیزی که فرد یا مشتری‌ای را شناسایی کند هم همین کار را بکنید.

وقتی ابزار روی دستگاهتان اجرا می‌شود

با ابزاری که روی دستگاه اجرا می‌شود، سه پرسش اول خودشان پاسخ داده می‌شوند: متن روی رایانه شما پردازش می‌شود، نسخه‌ای روی سرور نیست که ذخیره شود، و چیزی فرستاده نمی‌شود که برای آموزش به کار رود.

Private Writing Assistant همین‌طور کار می‌کند. بررسی و بازنویسی روی رایانه شما با Chrome Built-in AI انجام می‌شود، و آنچه در وب‌سایت‌ها می‌نویسید هرگز برای ما یا هیچ سرویس هوش مصنوعی‌ای فرستاده نمی‌شود و برای آموزش هیچ مدلی هم استفاده نمی‌شود. این جای قواعد سازمانتان را نمی‌گیرد و اینکه با آن‌ها جور است یا نه را سازمانتان تعیین می‌کند. اما این پرسش را از میان برمی‌دارد که سرور با متن شما چه می‌کند. سیاست حریم خصوصی دو چیزی را که می‌توانند از دستگاهتان خارج شوند فهرست می‌کند و هیچ‌کدام متن شما را ندارد.

Private Writing Assistant را به Chrome اضافه کنید تا متن محرمانه را بدون فرستادن به جایی بررسی و بازنویسی کنید. چگونه کار می‌کند هر قدم را نشان می‌دهد.

افزودن به Chrome