Private Writing Assistantوقتی از غلط‌یاب آنلاین استفاده می‌کنید، چه بر سر متنتان می‌آید؟
غلط‌یابی که در فضای ابری کار می‌کند هر چه تایپ می‌کنید به سرورهای ارائه‌دهنده می‌فرستد، آنجا بررسی‌اش می‌کند و پیشنهادها را برمی‌گرداند. اینکه بعد از آن چه بر سر آن نسخه بیاید، سیاست ارائه‌دهنده تعیین می‌کند. غلط‌یابی که روی دستگاه شما کار می‌کند هیچ‌وقت این مسیر را طی نمی‌کند.
رفت و برگشت، قدم به قدم
- در یک کادر متنی تایپ می‌کنید. افزونه یا برنامه متن را می‌خواند، معمولاً هر بار یک جمله یا یک بند، و اغلب وقتی هنوز در حال تایپ هستید.
- متن از راه اینترنت به سرورهای ارائه‌دهنده می‌رود و در طول مسیر رمزگذاری شده است.
- مدلی روی آن سرورها متن را بررسی می‌کند و فهرستی از پیشنهادها را برمی‌گرداند.
- مرورگرتان زیرخط‌ها را می‌کشد. این رفت و برگشت کسری از ثانیه طول می‌کشد، برای همین حس می‌کنید روی رایانه خودتان اتفاق افتاده.
در این کار هیچ نیت بدی نیست. بیشتر نرم‌افزارهای آنلاین همین‌طور کار می‌کنند. اما معنایش این است که نسخه‌ای از متن شما روی رایانه کس دیگری بوده، و اینکه بعد چه بر سرش بیاید آنجا تصمیم گرفته می‌شود، نه به دست شما.
آنچه ارائه‌دهنده تصمیم می‌گیرد
وقتی متن به سرور رسید، سیاست ارائه‌دهنده به چند پرسش پاسخ می‌دهد: آیا ذخیره می‌شود، تا چه مدت، چه کسی در سمت آن‌ها می‌تواند بخواندش، آیا برای بهبود محصولات یا آموزش مدل‌ها به کار می‌رود، و کدام شرکت‌های دیگر، مثل میزبان‌ها یا ارائه‌دهندگان هوش مصنوعی، در این مسیر با آن سروکار دارند.
ارائه‌دهندگان معتبر به همه این پرسش‌ها در سیاست حریم خصوصی‌شان پاسخ می‌دهند و بسیاری تنظیماتی هم دارند، مثلاً برای اینکه متنتان در بهبود محصول استفاده نشود. هم پیش‌فرض‌ها را بررسی کنید و هم گزینه‌ها را. تنظیمی که تا وقتی پیدایش نکرده‌اید روشن است، شامل همه چیزهایی می‌شود که پیش از پیدا کردنش نوشته‌اید.
چرا برای بعضی متن‌ها مهم‌تر است
برای یک پیام تبریک تولد تقریباً اهمیتی ندارد. اهمیتش درست برای همان نوشته‌هایی است که مردم بیشتر از همه می‌خواهند بررسی شوند: پیش‌نویس قرارداد، ارزیابی عملکرد، نامه‌ای درباره یک بیمار، پاسخی به وکیل، درخواستی که روی لپ‌تاپ کاری می‌نویسید.
بسیاری از کارفرماها اصلاً اجازه نمی‌دهند چنین متنی وارد سرویس‌های بیرونی شود، هر قدر هم وعده‌های ارائه‌دهنده خوب باشد. اطلاعات شخصی دیگران هم اغلب تکلیف قانونی به همراه دارد، از هر ابزاری که استفاده کنید.
وقتی بررسی روی دستگاه شما انجام شود چه تغییری می‌کند
غلط‌یاب روی دستگاه، مدل را روی رایانه خودتان اجرا می‌کند. رفت و برگشت بالا قدم دومش را از دست می‌دهد: متن در همان جایی که نوشته شده خوانده، بررسی و زیرخط‌دار می‌شود. هیچ نسخه‌ای جای دیگری نیست که ذخیره، خوانده یا برای آموزش استفاده شود.
Private Writing Assistant همین‌طور کار می‌کند. از Chrome Built-in AI استفاده می‌کند، مدلی که Chrome یک بار دانلود و به‌صورت محلی اجرا می‌کند، پس آنچه در وب‌سایت‌ها می‌نویسید هرگز برای ما، برای یک سرویس هوش مصنوعی یا برای هیچ کس دیگری فرستاده نمی‌شود. دو چیز می‌تواند از دستگاهتان خارج شود و هیچ‌کدام متن شما را ندارد: آمار استفاده، که می‌توانید خاموشش کنید، و بازخوردی که خودتان تصمیم به فرستادنش می‌گیرید. سیاست حریم خصوصی همه جزئیات را فهرست کرده است.
بهایش سخت‌افزار است. مدل محلی به رایانه‌ای نسبتاً جدید و فضای خالی دیسک نیاز دارد؛ صفحه روی رایانه من اجرا می‌شود؟ دقیقاً توضیح می‌دهد چه چیزی.
چهار پرسش که از هر غلط‌یابی باید پرسید
- متن من کجا بررسی می‌شود: روی دستگاه من یا روی یک سرور؟
- اگر به سرور می‌رود، آنجا ذخیره می‌شود؟ تا کی؟
- برای آموزش یا بهبود مدل‌ها به کار می‌رود؟ و آیا این به‌طور پیش‌فرض روشن است؟
- به حساب کاربری نیاز دارم؟ و آن حساب متنم را به چه چیزی گره می‌زند؟
اگر ابزاری نمی‌تواند با زبان ساده به این پرسش‌ها پاسخ دهد، هر چه در آن تایپ می‌کنید را اشتراک‌گذاشته‌شده فرض کنید. راهنمای ما درباره بررسی‌کننده‌های خصوصی دستور زبان همین پرسش‌ها را درباره چند افزونه پرطرفدار مرور می‌کند و صفحه‌های خودشان را منبع قرار می‌دهد.
Private Writing Assistant املا و دستور زبان را در ۱۰۱ زبان روی رایانه خودتان بررسی می‌کند. رایگان است و به حساب کاربری نیاز ندارد.
