یک افزونهٔ مرورگر در صفحه‌هایی که باز می‌کنید چه می‌بیند؟

Private Writing Assistant

دستور زبان را بررسی کنید و متن را با هوش مصنوعی‌ای که روی دستگاه خودتان اجرا می‌شود بازنویسی کنید. رایگان.

افزودن به Chromeافزودن به Safari

Chrome پیش از افزودن هر افزونه هشدار کوتاهی نشان می‌دهد. برای یک غلط‌یاب معمولاً می‌گوید افزونه می‌تواند «همه داده‌های شما را در همه وب‌سایت‌ها بخواند و تغییر دهد». ترسناک به نظر می‌رسد، و بیشتر آدم‌ها باز هم دکمهٔ افزودن را می‌زنند، چون افزونه بدون این دسترسی کار نمی‌کند. هر دو واکنش از این غافل‌اند که هشدار چه چیزی را می‌تواند به شما بگوید و چه چیزی را نه.

به‌طور خلاصه

افزونه‌ای که به یک وب‌سایت دسترسی دارد می‌تواند همه‌چیز آن را بخواند و تغییر دهد، از جمله آنچه در کادرهایش تایپ می‌کنید. Chrome پیش از نصب به شما می‌گوید افزونه به کدام سایت‌ها دسترسی دارد. چون مجوز می‌گوید افزونه چه کاری می‌تواند بکند، نه اینکه چه می‌کند، بررسی کنید آنچه را می‌خواند به کجا می‌فرستد.

هشدار مجوز چه معنایی دارد

وقتی افزونه‌ای اضافه می‌کنید، Chrome مجوزهایی را که می‌خواهد نشان می‌دهد. مهم‌ترینشان دسترسی به سایت‌هاست. «همه داده‌های شما را در همه وب‌سایت‌ها بخواند و تغییر دهد» یعنی افزونه می‌تواند کد خودش را در هر صفحه‌ای که باز می‌کنید اجرا کند. آن کد متن صفحه، فرم‌هایی که پر می‌کنید و آنچه تایپ می‌کنید را می‌بیند، و می‌تواند آنچه صفحه نشان می‌دهد را تغییر دهد.

مجوزهای رایج دیگر محدودترند: «خواندن سابقه مرور شما» فهرست سایت‌هایی را که می‌روید در بر می‌گیرد، «مدیریت بارگیری‌ها» فایل‌های دانلودشده‌تان را. هر هشدار توضیح می‌دهد افزونه اگر بخواهد چه کاری می‌تواند بکند.

چرا این‌همه افزونه دسترسی به همهٔ سایت‌ها را می‌خواهند

بعضی واقعاً لازمش دارند. مدیر گذرواژه باید فرم‌های ورود را هر جا که باشند پر کند. مسدودکنندهٔ تبلیغات باید به هر صفحه نگاه کند. غلط‌یاب دستور زبان باید کادرهای متنی را که در آن‌ها تایپ می‌کنید ببیند، و ممکن است در هر وب‌سایتی تایپ کنید.

پس «همهٔ وب‌سایت‌ها» به‌خودی‌خود زنگ خطر نیست. یعنی افزونه در جایگاه اعتماد قرار دارد، و پرسش به این می‌رسد که با این جایگاه چه می‌کند.

مجوز می‌گوید چه چیزی ممکن است، نه چه اتفاقی می‌افتد

Chrome می‌تواند بگوید افزونه اجازهٔ خواندن چه چیزی را دارد. نمی‌تواند بگوید آیا افزونه آنچه را می‌خواند به سروری می‌فرستد یا نه. دو افزونه با دقیقاً همان مجوزها ممکن است کاملاً برعکس رفتار کنند: یکی متن شما را روی رایانه‌تان بررسی می‌کند، دیگری هر کلیدی را که می‌زنید بارگذاری می‌کند.

برای اینکه بفهمید کدام نوع را دارید، باید فراتر از فهرست مجوزها را نگاه کنید.

پنج بررسی پیش از نصب

  1. مجوزها را بخوانید و بپرسید آیا هر کدام با کار افزونه جور است. افزونهٔ یادداشت‌برداری که دانلودهایتان را می‌خواهد ارزش نگاه دوم را دارد.
  2. بخش محتوای سیاست حریم خصوصی را بخوانید. باید صریح بگوید آیا آنچه تایپ می‌کنید یا محتوای صفحه از دستگاهتان خارج می‌شود. نوشتهٔ ما سیاست حریم خصوصی یک ابزار نوشتن باید چه چیزهایی به شما بگوید؟ پرسش‌هایی را که باید بپرسید فهرست کرده است.
  3. بخش حریم خصوصی صفحهٔ فروشگاه را بخوانید. فروشگاه وب Chrome نشان می‌دهد توسعه‌دهنده می‌گوید افزونه چه داده‌هایی جمع می‌کند.
  4. مطمئن شوید توسعه‌دهندهٔ واقعی پشتش است. وب‌سایت، نشانی تماس و سابقهٔ به‌روزرسانی نشانه‌های خوبی‌اند.
  5. اگر می‌شود، دسترسی به سایت‌ها را محدود کنید. در تنظیمات افزونه‌های Chrome اغلب می‌توانید افزونه را به سایت‌های مشخص یا «با کلیک» محدود کنید. بعضی افزونه‌ها با این کار از کار می‌افتند، اما دانستنش برای آن‌هایی که بدونش هم کار می‌کنند ارزش دارد.

مجوزهای ما، با توضیح

Private Writing Assistant دسترسی به همهٔ وب‌سایت‌ها را می‌خواهد، چون ممکن است در هر کدام بنویسید. این هم هر مجوز و کاربردش:

آنچه افزونه می‌خواند با Chrome Built-in AI روی رایانهٔ شما بررسی می‌شود. متنی که می‌نویسید هرگز برای ما یا هیچ سرویس هوش مصنوعی‌ای فرستاده نمی‌شود. افزونه آمار استفاده می‌فرستد، مثل قابلیت‌هایی که به کار می‌برید و نام وب‌سایت، که می‌توانید در تنظیمات خاموشش کنید. سیاست حریم خصوصی همه‌چیز را فهرست کرده، و می‌توانید بررسی را در هر وب‌سایتی که ترجیح می‌دهید افزونه از آن دور بماند خاموش کنید.

Private Writing Assistant را به Chrome اضافه کنید و دقیقاً بدانید با این دسترسی چه می‌کند: سیاست حریم خصوصی ما همه‌اش را فهرست کرده است.

افزودن به Chromeافزودن به Safari